मेरो साथी राममणि रिजालले भन्ने गर्नुहुन्थ्यो जे कुरा राम्रो भए पनि इँग्लिस भएछ । खाना मिठो बनायो भने पनि इग्लिस बनाएछ । ठीक समयमा आयो भने इग्लिस समयमा आइपुग्यो लुगा राम्रो भयो भने इँग्लिस नै देखिएको छ भनेर भन्ने गरथ्यो । मलाई लाग्थ्यो त्यसो भए इँग्ल्याण्डमा सबै कुराहरु इग्लिस नै हुने रहेछ । अब म पनि इँग्ल्याण्डमा जानु पर्यो भन्ने निधो गरे ।

इँग्ल्याण्डको नागरीकलाई इग्लिस मान्छे भन्ने गरिन्छ । सबै जसो यै देशमा जन्मेर यहाँको नागरिक भएको छ भने कोहि बिदेसीहरु धेरै थोरै समयमा बैधानिकरुपमा बसेपछि पनि यहाँको नागरिक भइन्छ भने पछि म पनि इग्लिस हुन इँग्ल्याण्ड तिर हुत्तिए । इँग्ल्याण्डको जाडो पनि इँग्लिस नै जाडो हुदो रहेछ । बिश्वमा नै जलबायु परिबर्तन सम्बन्धी ठूलो चिन्ताको बिषय बनिरहेको बेलामा झन यो बर्षको जाडोले त धेरै मानिसहरुको ज्यान लिई सक्यो । मलाई झन रक्तचाप तल अर्थात लो हुनाले अति नै चिसो हुने गर्दछ । त्यसैले मलाई झन जाडोको धेरै चिन्ता लाग्ने गर्दछ । हिमपात भएर बिमानस्थल अबरुद्ध भएको छ ।
राजमार्गहरु पनि बन्द भएको छ ।

कोहि मानिसहरु सगरमाथा चढन जान लागेकेा जस्तो गरेर बाक्लो बाक्लो लुगा लगाएर सडकमा हिडेका छन् भने कोहि मनिसहरु चाहि गर्मी याममा जस्तो एउटा गन्जी र हाप पाईँट लगाएर हिडेका छन् कस्ता हुदो रहेछ यो इग्लिसहरुको जात पनि । एक जना इग्लिस मान्छेको घरमा एउटा कोठाको महिनाको २५० पाउन्ड तिरेर बस्दै आएको छु । कोठाको भयाल राम्रोसंग नलाग्ने रहेछ । कोठामा हावा छिरेर धेरै चिसो हुदो रहेछ । घरवालाले राती ग्याँस बत्तीको बढि महसुल उठ्छ भनेर झन रातको १२ बजे देखि बिहानाको ६ बजे सम्म अटोमेटिक हिटर बन्द हुने सिस्टम गरेको रहेछ ।

चिसोले अतिनै भए पछि मैले साहुलाई भ्याल बनाई देउ मलाई अति नै जाडो भयो भनेर टेक्सट म्यासेज पठाए । अनि साहुले हुन्छ म भोली आएर बनाई दिउला भनेर टेक्सट म्यासेज पठायो । तर भोलीपल्ट राती १ बजे मात्र टेक्सट म्यासेज पठायो माफ गर्नु होला आज बनाउन भ्याएन भोली बनाउन आउछु भनेर । मैले ओके भनेर भोलीको रात न्यानो संग सुत्न पाउने आशामा जसो तसो सुते । भोली पल्ट पनि आएन । साँढे बारा बजे राती फेरी टेक्स्ट म्यासेज पठायो । मैले बनाउने मान्छे पाएन सोमबार जसरी भए पनि बनाउछु मैले ठीक छ भने । मेरो खुट्टामा घाउ भएर म आउन सकिन माफ गर्नु होला भनेर मँगलबार मात्र फेरी खबर पठायो । त्यस पछि मैले केहि भनिन बरु आफैले अर्को सिरक किनेर ल्यांए । अहिले सम्म चिसो बाट बचिरहेको छु दैबको दयाले ।

एउटा इटालिएन रेस्टुरेन्टमा भान्छेको लागी काम खाली छ कि भनेर मैले आफ्नो सिभी अर्थात पस्रनल बायोडाटा केहि दिन अगाडी छोडी राखेको थियो । केहि दिन पछि काम खाली भाछ अन्तरबार्ताको लागी आउनु भनेर बोलायो । अनि अन्तरबार्ता दिन गएँ र अन्तरबार्ता दिने काम पनि सक्यो । अन्तरबार्ताको अन्तमा केहि सोध्नु छ भनेर सोध्यो । मैले छ भनेर एक दुई वटा प्रश्न गरे । पार्ट टाइम होकी फुल टाईम हो भनेर सोधे । फुल टाइम स्थायी हो भन्यो । मैले हुन्छ त्यसो भए म काम गर्न आउछु भने ।

कि्रस्मसको समय भएकोले रेस्टुरेन्ट एकदमै ब्यस्त थियो । काम शुरु गर्न थालियो । सबै खानाहरु तयारी आउदो रहेछ । ग्राहकले अर्डर गरे पछि तताएर पठाउन पर्ने रहेछ । भान्छामा सबै पोल्याण्डका कामदारहरुले काम गर्दा रहेछन् । राम्रो संग इँग्लिस बोल्न पनि आउदो रहेनछ । आफू पनि त्यस्तै इँग्लिस कम आउनेमा परियो। कुनै कुराहरु हातको इसाराले पनि काम चलायो । पहिलो हप्ता त कि्रस्मसको समय अतिनै ब्यस्त थियो पुरा काम दियो । जब कि्रस्मस सकियो काम पनि कम भयो मलाई काम पनि आधा मात्र दिन थाल्यो । पोल्याण्डका कामदारहरु २ बर्ष देखि ६ पाउण्ड घण्टाको दरले काम गर्दै आएको रहेछ । उनिहरु काम गर्ने घण्टा पुगेन भनेर दिनहु गनगन गरिरहेको बेला मलाई किन पुरा काम दिन सक्थ्यो र । इङ्ल्याण्डको हरेक ठाउँमा काम सोध्न जाँदा प्राय जसो पोल्याण्डको मान्छेहरु नै भेटिन्छ । हप्ता -हप्ताको तलब दिने चलन रहेछ ।

मलाई १ हप्ताको तलब मैले काम गरेको भन्दा आधा मात्र दिइयो । मैले सोधे किन आधा मात्र दिएको भनेर । अनि म्यानेजरले बाँकी अर्को हप्ता दिन्छु भनेर भन्यो । मलाई पुरा काम दिन नसक्ने भन्ने कुरा गरेपछि मैले पनि आधा कामले मलाई जिबिका चल्दैन अब म काममा आउदिन भनेर म्यानेजरलाई भनेर सल्लहानुसार नै हिडें । म्यानेजर पनि इङ्गलिस केटि थिइन जसले मलाई अन्तरबार्ता लिएको थियो । १ हप्ता पछि मेरो बाकीँ रहेको तलब दिन्छु भने पछि म पनि हुन्छ भनेर हिडे तर १ हप्ता पछि पनि आधा मात्र बैंकमा पठाई दिएछ । अब म इग्ल्याण्डको काम दिने संस्था जब सेन्टरमा न्याय माग्न जाने भएको छु ।

यो इँग्ल्याण्ड अथबा नेपालीमा बेलायत संसारलाई राम्रो शिक्षा दिने देश भनेर चिनिन्छ । बिश्वका धनाड्यहरुका छोराछोरीहरु यसै देशमा राम्रो शिक्षा हासिल गर्न आउछन् । बिश्वलाई आफ्नो काबूमा राखेर आफू बादशाह हुने यहि बेलायत र अमेरीका हुन । तैपनि यिनै देशमा शिक्षा लिएकाहरु नै आफ्नो देशको मुख्य शत्रुहरु बनेकाछन् । यै देशमा राम्रो शिक्षा लिन भनेर आएको नेपाली बिद्यार्थीहरुले कतिका दुःख भोग्नु परेको छ भनेर धेरै पत्रपत्रिकाहरुमा हामीहरुले पढेका पनि छौं । यिनै देशमा एकजना नेपाली बिद्यार्थीले दुःख सहन नसकी रेलको लिगमा हामफालेर आत्महत्या गर्नु फग्यो । त्यती मात्रै कहाँ हो र नेपाली हाँस्यब्यङय टेलिसिरियल जीरे खुसा्रनीको मुन्दे्रले नेपालीहरुले कसरी दुःख भोग्नुपरेको छ भनेर यथार्थ कुरा प्रस्ट पारि दिएको छ । ईग्लिस भनेको यही रहेछ भनेर बुझ्न थालेको छु ।

»»» हाल:बेलायत